Sinds vorige week heeft Hasselt een ‘overlastofficier’ in dienst. Hoofdinspecteur Johan Tomsin van de politiezone HAZODI moet de overlastproblemen in de stad aanpakken.Vooral geluidshinder wordt zijn prioriteit, las ik in de krant vorige week.
Een moedige beslissing, denk ik bij mezelf, dat Hasselt prioriteit geeft aan een stad waar ruimte is voor stilte.
Ook ik snak af en toe naar wat rust. Ondanks het feit dat ik kan genieten van de gezellige drukte van het stadsleven, vind ik het belangrijk dat ik ook af en toe mezelf kan terugtrekken om het hoofd leeg te maken en de batterijen weer op te laden.
Ik zie dezelfde behoefte ook bij anderen. Studenten, bijvoorbeeld, zijn meer en meer op zoek naar stille ruimtes om zonder afleiding van muziek, televisie of sociale media te studeren of gewoonweg te reflexeren. Zo worden bibliotheken binnen - én buiten - de examenperiodes overspoeld door meutes studenten die op zoek zijn naar dat ene zeldzame plekje waar het rustig vertoeven is.
Toch stel ik vast dat niet iedereen deze mening deelt. Zo wordt mijn eigen nachtrust meer dan eens onderbroken door het monotone gedreun van bassen of de uitgelaten kreten van enkele nachtbrakers op het Dusartplein. Begrijp me niet verkeerd, ik vind het fijn dat mensen zich kunnen uitleven in één van de talrijke gezellige cafétjes in het Hasseltse, maar waarom dit ten koste moet gaan van de nachtrust van de medebewoners is mij een raadsel.
Stilte is immers een schaars goed geworden in onze consumptiegerichte maatschappij en daarmee moet je behoedzaam omgaan. Stilte nodigt uit tot introspectie en een goed gesprek. Het zorgt ervoor dat mensen weer met elkaar in dialoog kunnen gaan en dat kan de samenleving alleen maar ten goede komen.
