Drie op de tien passagiers en passanten voelen zich – vooral tussen 18u en 22u en in het donker - onveilig in de Hasseltse stationsbuurt, wees recent onderzoek uit.. Bijgevolg zal de politie er voortaan vier tot vijf uur per dag patrouilleren. Hun belangrijkste doel is om dealers van straat te plukken, overlast van druggebruikers, dronken bezoekers en hangjongeren aan te pakken en vandalisme te voorkomen.
Dat het belangrijk is dat een stad – in de gedaante van politieagent - optreedt als het gedrag van haar inwoners ontspoort, staat als een paal boven water. Waar ik persoonlijk moeite mee heb in het aangehaalde onderzoek is het woord ‘gevoel’. Is de maatregel om meer blauw in het straatbeeld te brengen – op basis van een angstgevoel – wel gerechtvaardigd, komt als eerste gedachte bij me naar boven? Vooral als ik in hetzelfde artikel lees dat het eigenlijke slachtofferschap ‘nog blijkt mee te vallen’ in de realiteit.
Volgens Frank Furedi, internationaal gerenommeerd professor sociologie, leven we in de relatief meest veilige tijden ooit. Het enige waar we echt schrik voor moeten hebben is de allesoverheersende cultuur van angst. Mensen die zich angstig en bedreigd voelen, worden immers vaak een gevaar voor zichzelf en anderen.
Persoonlijk heb ik me nooit ‘veiliger’ gevoel dan in een grootstad als New York. Ondanks het feit dat iedereen me gewaarschuwd had voor allerlei onheil in de Amerikaanse jungle, bleek de realiteit goed mee te vallen. Zelfs als vrouw alleen voelde ik me helemaal op mijn gemak – ook ’s avonds. Achteraf kwam ik te weten dat de New Yorkse politie de voorbije jaren hard had ingezet op ‘veiligheid’ en het indijken van de criminaliteit. Bijgevolg was het aantal criminele feiten drastisch gedaald en het veiligheidsgevoel sterk gestegen.
Niettemin gaven ze toe dat ‘veiligheid in de brede zin’ niet alleen afhankelijk is van het indijken van de criminaliteit Ook factoren als properheid van de straten en buurten, het indijken van de leegstand, lawaaioverlast enz. spelen een belangrijke rol. Het hangt ook samen met de economische realiteit in een land of een stad.
Als we dus van Hasselt een stad willen maken waar jong en oud zich veilig voelen en zich niet geremd weten in hun activiteiten, dan moeten we samen inzetten op een ruimer veiligheidsbeleid. Dan moeten we onder meer samen werken aan een cultuur van verdraagzaamheid ten aanzien van iedereen die ‘anders’ is of er anders eruitziet en elkaars grenzen en beperkingen respecteren.
Het volstaat niet om meer blauw in de stad neer te poten. Aan een veilige stad kan iedereen bijdragen. Ook u en ik.
Photo credit: bernat... via photopin cc
Geen opmerkingen:
Een reactie posten